...

içinde ne zamandır taşıyorsun
ölüm olgusunun solgun ruhu
nicedir cehennem döngüsünün çukurusun
yalnızlığa bakıyorsun
gözleri ağlamaktan yumulmuş bir çocuk
gidiyorsun yürüyorsun
ayak tabanına yapışan hazin umut
umut seni yaşatmıyor çocuğum
sen umudu doğarken öldürmüşsün
gözleri ağlamaktan kapanmış tanrı
ölüyorsun ölüyorsun
kirpiklerinde biriken yorgun yağmur damlası
içinde ne zamandır taşıyorsun?
"yalnızlığı soruyorlar, yalnızlık
bir ovanın düz oluşu gibi bir şey"
©dirim