....

Vazgeçtiğim o yolun uçurumunda buldum çocukluğumu
Yorgun kırgın dargın
En çokta bana suskun en çokta bana küskün
Gözlerindeki o buğu hiç gitmemiş
Örselenmiş kalbiyle otururken
Başım dik duramadım karşısında 
Sırtımı döndüğüm gün kaybetmiştim onu 
Şimdi geri dönmek ona acıdan başka bir şey yaşatmamıştı
Dizinin dibine oturup başıma gelenleri anlatsam
Yüreğimin bana yaşattığı ihanetten başlayıp
Benden çaldıkları herşeye nasıl sessiz kaldığımı
Günün sonunda onca günahın tek suçlusu olarak
İdam edilişimi anlatsam affedermi bilmiyorum
Ben kendimi affedemiyorum ki nasıl affetsin
Bunca şeye rağmen gidecek hiçbir yerim yokken 
Merhametine sığınmak ondan esirgediğim sevgiyi geri getirmiyor
Gözlerindeki gülüşe kara çalıp mutsuzluğa inandırdım onu 
Sandım ki yalnızlığa alışırsa yara almaz
Göğsünde sancıyla bir ömür taşımaz bunca acıyı
Yanılmışım.....
Şimdi başım dik duramadım karşısında
Sırtımı döndüğüm gün kaybetmiştim onu 
Onun kalbini susturduğu o uçurumda
Ayaklarını gökyüzüne doğru sallayan 
İki yabancıydık artık.....






©fearlesss