..

Tuhaf baharı izlerdik o daracık pencereden.
O kadar merak ederdik ki kuşları kalkardık erkenden.
Yarınlar aratmazdı bugünleri hepten.
Tek gerçek vardı bizim için cidden.
Hayatımızı bahçeler şekillendirdi Finten...
Sabahları, masumiyetlerimizle karşılardık.
Akşamları, aşk şiirleriyle uğurlardık.
Ve sonra tek başımıza kalakaldık.
Yinede tüm ümidimizle vardık.
Ormanlara yangınlar reva görüldü.
Bizlere de karanlık örtüler örtündü.
Süslü ağaçlar bir bir soyulup son buldu.
Olan kuşlara Oldu. Ne yuva kaldı ne tutku.
©ismail.b