Bir insan bir insana iyi gelmeli.
İyi gelmeyecekse hiç gelmemeli.
Derdine, üzüntüsüne, mutluluğuna ortak olmalı. Olmayacaksa hiç olmamalı.
Bir insan bir insana elbet yeterdi.
Yetmeyecekse eğer hayatının merkezinde olmamalıydı.
Hayatın merkezine koyulacak kişileri iyi seçmeli.
Hayatının bir parçasını ve merkezini iyi ayarlamalı.
Bu fark iyi ayarlanmazsa şayet o kişi insanın hayatından çıkıp gittiğinde sudan çıkmış balığa dönmeye neden olur.
Sonrasındaki duygusal boşluk kaldırılamaz hale gelir, insanı saçmalatır.
Saçmaladığı anda yanındaki kişi her kimse daha sonra merkez yerine o yükselir.
Bu, büyük riskli bir iştir.
Hayatımıza alacağımız, bir yer vereceğimiz insanları özenle seçmeli;
Yeri geldiğinde onlara her ne pahasına olursa olsun hayır demeyi bilmeliyiz.
©yaprakkaya
Y