...

Dallarda bir gölge, suskun bir yemin, Küskün çiçekler, taşır eski bir hekim. Rüzgâr anlatır, tozlu bir hikâye, Ay ışığında saklı, kırık bir sevda.
Gölgelerde saklı, solgun bir ışık, Küskün çiçekler, dalında keder. Rüzgâr fısıldar, unuttum derdi, Güneş kaçar, ay tutar nöbeti.
Yapraklarında gözyaşı izi, Köklerinde saklı, eski bir sözü. Ne bahar çağırır, ne yaz okşar, Küskün çiçekler, kalbi kırık aşklar.
Yaprakları taşır, gömülü bir sır, Köklerinde yankılanır, unutulmuş bir mır. Bahar gelmez, yaz dokunmaz tenine, Küskün çiçekler, sığınır kendi gölgesine.
Sessiz bir çöldeki, tek damla umut, Toprak fısıldar mı, yoksa hep uyuturmu? Her bir dalında bir yara, bir iz, Küskün çiçekler, hep sessiz, hep yalnız.
©mrlone0640