..

ne bu uğultu tamda gecenin üçünde..
ruhum karanlıklara gark olmuş biçimde..
kanter uyanışlar koyu beyaz benzimde..
ve bir kuru acılık hissi tamda genzimde..
tüm vücudum titriyor mümkün değil durdurulamaz..
bu sebepsiz hâl durduk yere kondurulamaz..
cebelleştiğimde neyin nesi ne bu ağırlık üstümde..
sanki koca bir bina dikiliyor tepemde..
kimin elleri bu boğazımda nedir nefesime kastı..
sanki yukardan uzanıpta beni beton zemine astı..
ne bu sessiz çığlıklar kulaklarım çınlıyor..
ne dediklerini değilde hissettiklerimi anlıyor..
uyur uyanık hallerdeyim ayılmak mümkün değil..
zaten yaşamadığın dünyadan kopmak da işten değil..
sonra bir ışık parlıyor beynimin ortasında..
anlıyorum ki benliğim halen yokluk tahtasında..