Kadın merhaba dedi;
Etrafında eski dört köşeli duvarlara.
Merhaba dedi, içindeki kuşatılmış karanlığa.
Anlatacak ne çok birikmişi vardı kim bilir,
Gece sükûnetle örttü perdesini,
Ağlayan bebeler dinledi ninnilerini.
Bir o dindiremedi göğsündeki derdi,
Duvarlara ne diyeceğini hesap edemedi.
Birkaç damla yaş geldi uykusuz gözlerinden;
Ağlayacak dermanı kalmamış lâkin,
Ağlatacak birinin varlığı kesin,
Sana dedi, bir dost gibi sırlarımı dökebilmek
Sana bir kağıt gibi yazabilmek isterdim her şeyi.
Belki de sen gecenin sabahında da dinlersin beni.
©eminebrkn1
E