Pencere önündeki mor menekşeler de küstü sana,
Her biri bir şiirin dizesi gibi solgun ve kırık.
Gönlümde açan bahar, sensiz hazana dönüştü,
Ve ben her gece yıldızlardan seni dilerken,
Bir kez daha anladım; seni beklemek, sonsuz bir keder.
©sercecikk
S