Çeşme koca yaylasının meşhur pınarısın.
Poyraza doğru gürül gürül akarsın.
Yaylanın gölcüğüne süzülerek bakarsın.
Kimbilir hangi aşklar tanırsın.
Çobanları ağırladın yanında.
Soğuk akar suyun, karpuz çatlatır.
Senin akışın hep anıları hatırlatır.
Bakma şimdi tenha olduğuna.
Koça yayla kalabalık zamanını da bilir.
Ayağın gölcüğü besler durur.
Koyunlar, kuzular senden sulanır.
Kara yağız bağrı yanık çobanlar, suyunu içer.
Her yudumda onları, eskilere götürürsün.
Kuzu meler, ana arar.
Oğlak ana ararken zıplar.
Geçmeye başlar, gözünden hatıralar bir bir.
BEKİR HASYAVUZ
©hasyavuz
H