C

PRANGALAR

Sonbahara dökülen yaprağım ben
dallarda sarkan bir damlayım ben
göl olunca yeller sel gidince aman
hırçın eser geceye bir rüzgarım ben
yüreğimi siper ederim bu gecelere
kurt uyur kuş uyur zindan uyur yine
koparıp içimde bir parça can olur
prangalar küçük gelir bu bileğime
dört duvarları soğuk geceler ayaz
görüşmecim börek getirmiş biraz
yenmez tadından birde olsa çay
özlem çekerim bir şiir oturda yaz
yaz deli gönlüm sende yaz bir şiir
gün doğacak'mı buraya kim bilir
kaldım yalnız dertli olur geceleri
uzaklar yakın olur'mu gün gelir
memleket gözüyaşlı bakar bana
gelsem birileri bekler oralarda
yar bekler anam bekler hasret
tüten bir alev kalbimi kavurunca
kavurup yakınca yanık ve küldür
yüzümde susan yasaklı gülüş'tür
düştür umuda zincir vurulan şu
hayat mecera'ma katılan ömür
ömrüm düşer yolun şu başında
öğrenecek hayatı düş ve kalka
kurmak'mı hayal kabus gecem
uyku tutmaz gönlüm sızlayınca
gönlümün aşkı gökyüzü mavisi
siper etsem geceye rengini
boyasam düşleri mavilik'te
uzatsam güneş'e doğru elimi
özlerim memleketi insanları'mı
sıcak ekmeği tasta çorbasını
bir içsem bir içsem içim ısın'sa
görsem yarimi ah ben ana'mı
bir türkü çaldım ıssız gecelere
bir türkü düştü şimdi gönlüme
hüzün var gözyaşı esareti olur
yok burada gülmek yasak bile
sazımı aldım kalbimi haykırırım
yanık söyler sesim telli sazım
önümde duran defterim olur
içinde bir dörtlük'tür yazdığım
©chn