Şiir evrenseldir.
Kolumdaki acının sebebi işçi olmaktan kaynaklanıyor.
Yürek burkan ezilmişlik hikayelerinden esinlenerek yazıyorum ...
İşte tam şu anda, tüm acizliğimle.
Zengin ve fakir ayırmaksızın.
Tüm düzene yazdığım bir " sıyırganlık silsilesi".
Göğüs gerdiklerim de evrensel...
Değer verdiklerim de...
Başımı döndürüyor paralı yapraklar.
Kuşandığım kalem ,bir ağacın hediyesi.
Değerini biliyorum.
İnsanım ben ...
İnsanız elbet.
Yeşiller ve nice renklilerin satın alamadığı bir olgunluk .
Ezildikçe sertleşiyor etim.
Yumuşamak istemiyor belli.
Durduramıyorum borsayı .
Ve düzeneğin nereden sonlanacağına dair fikrim yok.
Bizlere kare şeklinde dayatılsaydı bazı "Sulu küreler".
Yine kabul edemezdim ,bir devrimin kanlı olma zorunluluğunu.
Ve yine delirmek gibi kudretli bir eylemi gerçekleştirmek yakışırdı .
Mısralarımın evrensel haykırışına.
M.E.Y
M