Zira kayboldu bütün ümidim.
Gecem gündüzüme karıştı bildiğin...
Eskiden böyle değildim ben, bir hevesi vardı gençliğimin.
Yoruldum artık aynı şeyleri yaşamaktan
İnsanlara güvenip yanılmaktan.
Allahım, keşke eskiye dönebilsem.
Sadece anneme meleğim desem.
Kendimi bildim bileli yaşımdan da büyüktüm, olgundum hep
Hayat gülüşlerimi, sevinçlerimi, heyecanımı aldı benden,
Kimseye söyleyemezdim ruhumdan ayrılırdı beden.
Korkuyorum her seferinde bu hale girmekten,
Aynalarda ölmüş gibi gözükmekten.
Çok yoruldum, ne olur düzelsin artık herşey, ben kefen giymeden!
©_zemheri
_