Kanım bir mürekkep misali akıyordu damarlarımdan,
Aklımdan aşkının teleffuzu ancak böyle aktarılıyordu.
Saat hep 12'de kalıyordu
Kıvrılmış bir solucanı anımsatıyordu bedenim
Acılarınla karışınca.
Alışınca hiç şaşmıyordu!
Yalnızca o perdeyi ateşe verdiğim an
Savuruyordun içindeki rüzgarları
Istırap nedir bilmem.
Haşlıyor yine sözlerin ama
Demlemek için yetmiyor
Neden?.
©viganella
V