Her taraf karanlık puslu vadi
aç kurtların kol gezdiği
gözü dönmüş çakalların
uğultusu titretiyordu her yeri
hayat kurulu bir yalan üzerine
sefa sürüp geçinen geçinene
mazlum un ahı yerde kalmaz
gün olur ağlayan şu göz de
mermiler soğuk namlu da
çevrilir üzerine doğrulu nca
bu vadi de zaman durulmaz
bir can a bin kurşun sıkılınca
ne kavga ne ihanet bitmez
düşman kendini ele vermez
düşmanlar içimizden birileri
dost gibi ama kimse bilmez
saplayınca hançerini
anlaşılır kim kötü kim iyi
herkes kendi yolunu bulur
burası işte puslu vadi
©cihan.
C