"Sayıyordum mutluluğu
parmaklarımla
ilk defa öğrendiğimde
okulun acemi öğrencisiyim
tabi öğretmenim soruyor
gözden geçirdin mi hayatı
yarın ezberlerim acelesi yok derdim.
Nasılsa hep aynı değil mi!
Mutluluğun rengi fotoğraf
Karesinde yansıması
annemin çarşamba
Pazarından aldığı puzzller
Dağıldı etrafa.
Tüh! Hatırası vardı oysa işin
yoksa yeniden topla
Yüreğimde can kırıkları,
gözümden kaçan anılar,
Ve babamın o meşhur sözü
kızım dikkat et batar eline
Hayır diyemediğim ne varsa
Hep bir hatır uğruna!
Halının üzerine dökülmüş.
Çay lekesi ne zaman
içildi! acaba mevsiminden önce solmuş
Karanfil vazi içinde geç kaldım işe!
Çocuklar oynasın sokakta
Top atsın cama kırmasın ama;
Yakalanır yoksa komşu tarafından.
Bu kadar kızacak ne var sanki
Kaderi suçlama!
Bu sefer hata benim anne
06 04 2018
©ebrulimsi_
E