bir kulunu çok sevdim....
önüne gelip dua ettiğim....
onu koruman için yalvardığım....
onla günah işlemeyeyim diye sakındığım....
onu kimseden paylaşamadığım....
belki sen onu benden daha iyi bilirsin....
onun yanında olmam bir suçtu....
lakin öyle sevdirmişsinki rabbim ayrılmak gönlümün cezasıydı....
öyle bağlanmışımki sanki ayrılsam, ölecekmişim gibi geliyordu....
ama işe bakki rabbim,iki yabancı misaliyiz....
ne o arar ne ben sorar olmuşum....
demekki imtihanlarından biriydi....
peki ya o nasıl....
niye bittik,niye gitti,belki vardır bir hayır....
ama ben çok sevmiştim....
haramdan kaçarak....
ona dokunmadan,dokunamadan,belki görmeden....
ama sevmiştim....
benim içimi benden iyi sen bilirsin....
gözyaşlarımda onun ismi yazarken....
.....yabancı olmuşuz.
hata yaptım değilmi,yalnış kişiye güvendim....
gitmez diye ellere inandım....
sen sevdiğin kulu kötülerden uzaklaştırırmışsın,ŞÜKÜRLER OLSUN SANA......!?!
E