Kalbin en derinliklerinden bu şiir...
En derin bilmediğim yerlerini dahi bilene atfen
Uzun zamandır gitmedim hastanelere....
Bir gece yarısı bölmedi uykumu katil bombalar
Ya da bir seher vakti sallanmadı yatağım
Derin duygularım dahi bölünmedi ya Rab...
Ben Seni hiç yürekten anamadım
İsminin hicabına bürünemedi hakkı ile kalbim...
Sabahlara kadar secdende ıslanmadı gözlerim
Oysa her seferinde Seni çok seviyorum derdim
Sevmek bu kadar basit değil di biliyorum
Biliyorum yanmalıydı kalbim
Yanmalıydı ve od olup kül olmalıydı gözlerim
Beceremedim O sımsıcak hûşû ile erimeyi
Şeytanın oyunları mıydı beni bu hale getiren
Yoksa ondan daha azgın olan nefsim mi?
Karşında dik duramamak mı beni sefil eden
Yoksa sabah ezanına dahi tıkanan kulaklarım mı?
Anlamak için iki tokata ihtiyacı mı var ki yüreğimin ?
Ya durdan sustan anlamayan nefsim?
Ahhh ahhh cehennem olası o nefsim
Ne beni anladı bu güne halimi
Artık ellerimi açmaya dahi utanır oldum huzurun da
Duarımı kabul ediyorsun biliyorum Rabbim
Ama ben kulluğumu bir türlü yapamıyorum Sana
Bir türlü gönlümü titreterek ağlayamıyorum mesela
Rabbim gönlümü Sana yanaştır...
Dünya nimetlerini dileyene ver benden uzaklaştır...
Sen'den başka hiçbirşeyim olmasın benim
Öyle ki yanlızca Sen de yaşlandır
Amin
©gülvekül
D