Ö

RABBİMİN SON SÖZÜ

Uçsuz bucaksız karanlıklar çekiyor beni en  dibe
 Bu vesveseler küfre gebe,inanç edilemez iblise hibe
Debelendikçe batıyorum dahada derine
İnkar geçmemeli imanın kalpteki yerine
Tükenmez bir acım var çaresi zor bir sancım
Sönmeyen bu yangına sebep milyon kıvılcım
Yağıyor fısıltılar zihnime değiyor bedenime batıl kılıncı
Kalmasada takatim terketmiyor beni şanlı inancım
Tanınmayı diledi o gizli ve eşsiz hazine
Kainatı var etti herşeyi koydu bir düzene
An yoktu zaman yoktu Hak beşeri etmek istedi imtihan
Ezelden çizildi kader alemler dizildi ol emriyle bir an
O öyle bir ressam ki resmi büyüler hisliyi hissizi
O öyle bir şair ki insanoğlu şiirlerinin en eşsizi
O yerlerin göklerin nuru o alemlerin Rabbi
Sonsuz kudreti yerin dibine geçirdi zalimleri
Fakat hala ayetlerinden pek çokları gafil
Bu yüzden kimileri mümin kimileri kafir
Allah diye haykırırken her bir zerre
Şeytan isyan etti,ademe etmedi secde
Artık şüpheler yokoldu ve işlemiyor özüme
Kanmam kovulmuşa,inanıyorum beni ebediyete haşredene
İnanıyorum yemin olsun bana bu hayatı bahşedene
İnsan nasıl kabullenmez bakıpta gökyüzüne
Duyupta nasıl inanmaz Rabbinin son sözüne
Rabbimin son sözü nüzul oldu yer yüzüne
Kafirlerin kalpleri gark oldu binbir hüzüne
Allah’ın laneti kafirlerin rahmeti müminlerin üzerine...
©ömertşkrn