Beyoğlu cebeci üsküdar
aleme kesen racon tayfalar
baba yine kalmaz cepte para
akındık alemlere buralar dar
istanbul sultangazi cebeci
aleme kesen racon böylesi
baba yine gelir polis amca
ancak atarı var bu genlisi
aldım elime taş sapan
benden sorulur mahalle
gereksiz yere konuşmada
yanımda bıdı bıdı etme
şimdi derin uykuda şehirler
herbir adımda eşgal gizler
duvarlara yazdık adımızı
alem buysa bizi seyreder
eski düş sevda gibi
yabancı gözler gibi
kollarımda rüzgarı
estiğim isyan gibi
alem buysa gelsin üstüme
gelmezse yol versin bizlere
gece oldumu bizimdir şehir
bizler oysa dayanırız geceye
aha şimdi yedik sopayı
bir cigara tütün sarayı
kimi dağılınca aralara
açtı geride dost arayı
bitmiyor üstümde acılar
görsen ne biçim insanlar
insanlar bizden kaçarda
toz duman olur sokaklar
fitil tutmaz ellerim
kan çanağı gözlerim
gelirim üstüne üstüne
düştüm bilki gitmişim
alem buysa seyretsin bizleri
alem buysa çözülsün dizleri
nara attık yedi kırk yıl mahpus
aşk sürgünü sevdamıza gayri
yiğit adımız duvarda yazımız
geçer her sokak çıkmaz ımız
şehirler suskun perdeler örtük
sineye çekilmiş yaşanmışlığımız
korku gözbebekleri en karanlık
dağlara duvarlara çukur yazdık
çizdik yorgun isyankâr sesimi
susarlar bizi görünce dağılıştık
dost dediğimiz oldu yalan
umutlar işgal altında talan
yangın altında bütün şehir
yerle bir olmuş hep duman
racon kestiğimiz iyiğitler
karnımız tok bu gösteriler
tespih 32 ayar günler sabır
atara atar baba gidere gider
bilenler burası çukur aslan
bilmeyen dinlesin dosttan
burası İstanbul büyük şehir
kaybolma çıkış yok buradan
©cihan.
C