Kaçıncı sabah bu, her gecenin dördünü beklediğimin ardına
Sararmış göz bebeklerim, bir avuç parçalanmış sonbahar yaprağı misali
Sesim artık buğulu çıkıyor eskiye nazaran, güzel bulurdun bir zamanlar,
Ve ben bir bir vazgeçtim vazgeçmem gereken her şeyden senin aşkın uğruna
Ayaklarımın altında kaldığına göre sigaram, başlamalıyım evin yolunu bulmaya
Her zaman oturduğum bank yabancılaşmıştı o gün bana
Derdimle akan ırmak kızgın gibiydi
Hele o kaldırımlar
Sokağımı bulmak zor olamamıştı hiç bu kadar
Apartman sakinleri şikayetçi benden, anlamadım sessiz çığlaklarımı nasıl oldu duydular. (?)
Odamın duvarlarında gözüme ilişen bi hayal var
Sararmış gözlerimi, sabahlarımı, sonbaharlarımı her gecenin 4'üne adama sebebim olan adam.
Düz durmuş her zamanki gibi dik başı, saçları kapatmış yarısını yüzünün.
Yavaş yavaş kayboluyor oradan..
Radyo açık kalmış, kötü bi cızırtı sesi uyandırdı beni
Her duyduğum yeni Bi ses tonunda arar oldum sesini
4 ten sonra 6 gibi uyuya kalmışım her zaman ki gibi,
Yarım bırakıyorum şiirimi biz gibi
Devam edersek ne ala tamam olur şiirim
Biz böyle yarım kalırsak
Benim gönlüm toprak kokusuna meyilli...
©buse.nur.
B