Dere yatağında birikmiş tüm umutlar,
Az sonra varır buraya bastonlu amcalar.
Çimen üstü soğuktur, kısa tutarlar namazı.
Geceler uzundur, güneş anca getirir sabahı.
Demlenir çaydanlıklar, kurulur sofralar,
O manzarayı gören, sofraya oturmadan doyar.
Ne içlerinde bir kin ne de bir haset!
İşleri sadece misafirleri buyur et...
Allah rızkı gönderir, tasalanma koçyiğit.
Bastonlu amcalar başlar yapmaya tirit.
Tadından geçilmez cennet yemeğidir bu.
Öyle ki sofra etrafında dolanır kurdu, kuşu.
Şifahane dere derler buna burda tabibler,
Kaç kişi ölümden döndü, duysa dururdu kalpler.
Ezan okunur ağaç altında, vakitlerden ikindi.
Eller açıldı semaya, kardeşlik dilendi...
Merhamet, rahmet yuvasıdır bu dere.
Bütün canlılar için bezenmiş nimet evlere.
İşleri hayır işi bastonlu amcaların.
El emeği göz nuru bütün usturaları..
Köy uzaktır hem de epeyce buralardan...
Biz dünya yaratmışız, iznimiz Yaradandan.
©imhotep
I