Toprak yorgan olsun üstüne.
Sarıl her zerresine, sakın üşüme...
İğneli çamlar mesken tutmuş etrafına.
Layık olan ölüm, çatmadı bu ahmak adama.
Sıkıntıların mevsimsel döngüsündeyim.
Tütün sardığım gezegenin yörüngesindeyim.
Küfretmek nafile , kaybedişlerimleyim.
Sensiz ,bu çizginin en silik yerindeyim.
Reyhan kokuları, bildiğim sureler, izmaritler...
Ağlayanlar, anlayanlar , kulübümde kaybedenler.
Kazmayı ilk vuran el , özleyen ben.
Uyuyan Nazım ve kitaplığımda sen.
Yazamıyorum işte, kabul ediyorum.
Sığdıramıyorum yetmiş seneye , gitme diyorum.
Saç dökmek çare değil , lakin dertleniyorum.
Tozlu sahaf raflarında ,seni seyrediyorum.
.........
.........
©mey
M