Bunca anlatıyoruz, nedir bizim derdimiz?
Vakitsiz öten horoz değil bizim kendimiz.
Her an acayip bi' his bular benliğimizi,
Ve her gün milyonlarca at sürer izimizi.
Ellerimizde masum çehreler yaşamakta,
Nefesler daralıyor her yüksek basamakta.
Yolun açılmasından tutulmuşuz belli ki;
Nedendir bilinmiyor: zihinler susamakta.
Bu yollarda şimdiye değin kimler yürüdü...
Kenarlarda ne itler, ne çakallar ürüdü.
Sessizliğin peşinde onca sayha çürüdü.
Kafanda ne sorular, hâli sorgulamakta...
Peşinden binlerce his seninle gelecektir.
Usandığın yollara konup evrilecektir.
Her an sana başka bir boyut verilecektir.
Ne aynısın ne farklı, hâllerimiz ramakta...
©lahuting
V