Veda mektubumu şöyle sonlandırıyorum
Râyiha ...
Canın yandığı zaman ilk bana gel olur mu yaralarını ben sarabilirim .
Ağlamak istersen bana koş ,sana omzumda en güzel köşeyi ayırıp seninle saatlerce aglayabilirim .
Gülmek istersen bir sabah en saçma kahkalara , sana eşlik edebilirim .
En büyük acılarda orda saklıdır çünkü .
Dinlenmek istersen her ne zaman
Seni göğüs kafesimde saklayabilirim .
En derin uykulara seninle dalabilir, uğultulu rüzgarlar saçlarında gezerken , bildiğim en guzel nağmeleri kulağına yine ben fısıldayabilirim .
Son olarak râyiha
Seni her zaman kalbimin bir köşesinde sevebilir .
Düşlerimde yaşatabilirim .
Ama benden umut isteme olur mu
Bir sevgiden fazlasını vaademem sana
Hem olsaydı öyle
Bunca zaman geçer miydi sensiz
Vakitler bu denli acımasız olur muydu bize karşı ..
İzin verirmiydim bir hüznün kalbine değmesine .
©edbytcihnm
E