Kapkaraydı gözlerin...
Kimse bakamazdı.
Korkuturdu bakanları.
Ben o gözlerde
Sevdayı gördüm...
Kimsenin bilmediği dehlizlerindeki masumiyet,
Ve utangaçlığı buldum.
Gece kadar karanlık hayatına,
Bir gölge gibi süzüldüm.
Orada ne yıldızlar, ne mutluluklar sürdüm.
Acımasız karanlık ürkütmedi beni..
Gönüllü bir aydınlıktım acımasızca.
Işıklar yanınca...
RENGİ KALMADI karanlığın...
Ben o karanlığın,
Başucunda öldüm...
Baraküda🍀
©baraküda
B