Yine sen geliyorsun aklıma ,
Uzanmışım yatağıma ,ellerim başımın altında.
Baktığım tavan gök oluyor seni düşünürken.
Renk renk oluyor gökyüzü ,
Bulut beyaz ve yumuşak,
Güneş sarı ve sıcak.
Sonra altın sarısı buğday başakları,
Yeşil senin ormanının ağaçları.
Senin göğünde de ormanında da yokum,
Senin yeşilinde, mavinde, sarında değilim .
Bir siyah var oralarda kömür karası,
Belki sende oradayım .
Belki de sende degilim.
Mavimiz ,yeşilimiz ,sarımız ve hatta siyahımız aynı seninle,
Aynı renkleri boyuyor sarılarımız güneşi ,buğdayı.
Aynı renkleri boyuyor siyahımız karanlık bir gökyüzünü,yıldızsız bir geceyi,
Ama karışınca renklerimiz ne buğday oluyor buğdayımız ne de karanlığımız karanlık.
Sen ayrı buğdayı ,ayrı geceyi boyamak zorundasın ben ayrı...
Belki bir gün benim boyadığım güneşe bakarsın benim seninkine baktığım gibi.
©flzkr
F