Tüllü sandıklarda büyüttüğüm kelebekler kıvrıldı içime
Tüllü sandıklarda büyüttüğüm çiçekler kıvrıldı içime
Bu bir yol
Yıllarını yüzündeki gülümsemeye veren sardunyalar ilk tohumlarını saldı kelimelere
Kelimeler süslemisken bu denli dilimi
Saçlarının arasına bir ülke sığdırmışsın
Avuçladım kentlerini
Keza ellerime memleketinin toprakları sinmiş
Evcilik oynayan kız çocuklarının büyüklükleriyle çekiliyorum sokaklarının kırık kaldırımlarına
Öylece uzanırken
Öksüz bir saflığı sahiplenen çocuğun kahkasiyla uyandım
Bir iç çekmişsin gecemin ayazında
Anımsıyorum, döktüğün yapraklar örtmüş üzerimi
Bir sonbahar geçmiş üzerimden
Bir iklim gülümseme konsun yüzüne
Sen gülünce kirpiklerin papatyalara bürünür
Ne olur gözlerini hüzne bulama
©ahmt.ozmn
A