Sıcak oda ve bunalmış aylı geceler buradayım.
Karanlık evim eski resimlerinle parlaktı yeniden.
Bu gün düşündüm kötüye yönelik hayellerden.
Daşındım belki resimlerin bana acı hatıra kalır.
Anıları çıkartamadan aklımdan özlemişim.
Seni kaybetmek fotoğrafında ruhsuz benliğim.
Kaygılandım doğrusu ne huzurdu ben yaşadım.
Neler geçirdim dicem fakat yarım kaldı senden bana özgeçmişin.
Tek seferinde üzüntümü rüzgarlar götürdü alı kaldım alevler çemberinde.
Belki iç güzelliğim seni bir başkasına tavlayan.
Ya sıradanlık geçirdiğim onca sürelik bana yolladığın terkedilmişlik mektubunu.
Yıprandım doğrusu hayat, acaba neyi hata yaptım diye çığlıklar attım sessiz geceler beni duymaya gayet etmemişti.
Duvarlara bakınca bir zamanlar seninle yaşlandığım onca resmleri asacaktık bir sevgiyle.
Amma acınla bu yaptığın ayrılık bana ödenmez bir hayat sınavından geçmeye özen gösterdi.
Şimdi sadece o duvarlarda ki, soğuk hissizliği içime çekiyorum, hisslerde boğulurken duygusala bağladığım ilk resmlerimizi duvarlara asacağım.
Fakat sevinmeyeceğim bu üzüntünü sana bağlı hatıralarımda acılara hapisde geçireceğim.
©dolunaysız
B