Çık gel ...
Düşman topraklarındayım
Yılların yükü var omuzlarımda
Yürüyemiyorum artık...
Kirlenmiş bir çağa şahit oluyorum
Her sokak başı çocuk cesetleri
Vuruluyorum..
Bir çocuğun pamuk şekerinde vuruluyorum
Çık gel roniyam
mevzilerimin kıyılarına yanaş....
Mermi yağmurlarının içindeyim
Islandı sokaklarım
Ve kentler
Kentler
Artık taşıyamıyor bedenimi
Ağır bir yük oluyorum kendime
Vw
Yayla kokusuna hasret kalıyorum
Sen çık gel roniyam
Vatanımdan etme,paslanmış ellerimi
Kimsesizliğimi sığdıramadığım kağıtlar ,
Şahit oluyor sessizliğe
Sen uzat ellerini
Bizi yeniden yarat
'Yenilgiye uğramış bir zaferdir' diyorlar sana
İnanma sen onlara
Çık gel roniyam
Ve Kimsesizliğimde kimliksiz bırakma beni...
Ömer beder
01 05 2018
R