İçim acıyor be
ruhumu kimseye teslim edemiyorum
artık acım bile başkasına muhtaç
kendi bedenimde
kendi kanimda
virüs gibi dolanarak
iliğimi kurutuyor be
yüzümde insanlara takınan
sahte onaylar
içimde benle savaşan olaylar
cevapsız kalan detaylar
her defasında tetikliyor bünye mi.
her şey sahte iken
neden doğal kalıyım ki,
neden acıma ortak buluyim ki
ama can bu ...
benden bağımsız
sadece benle geziyor
ama aslında sonradan
çok çok sonradan anladım
insan canına ,
kendi ruhuna hükm edemez.
acım yaktı beni
lakin
ruhum acıma yenilemez.
©togrul
T