Ebedi sanma yaşıyorum dediğin fani dünyayı.
Değerine değer kattığın servetin malını.
Sevdiklerini incitme zehir olur yarının.
Ruh gider, bedeni kalır insanın.
Arayan olmaz soran olmaz halini.
Yarına bırakma tamir et kırdığın kalpleri.
Ana, baba, kardeş canan dediklerin.
Unutma ruhu gider, bedeni kalır insanın.
Ölüm gerçek kadar acıdır inan.
Hatırlatır, utandırır geçmişi sana.
Lakin ağır gelir arkadan konuşulanlar.
Ruh gider, bedenin kalır toprağın altında.
©vesiles
V