Yumağını sökmeye çalışırken hayatın ilmek ilmek,
Zamanı dokuyorum tırnaklarımla...
Ve duygular birer nakış oluyor bu tezgahta,
Yeni bir hayat doğuyor temiz ve canlı,
Sular durgun,
Güller ağır sevdalı...
Arsız dikenler savrulurken boşluğa,
Kelebekler koşuşuyor soluk soluğa,
Ve bedenim bırakıyor kendini o derin boşluğa...
MEHMET KAYA
13.07.2007
M