Ben ki Sulhi bir garip fâni,
hayat avucu içine alamaz,olamaz bana mâni.
Benliğimin deryasında bir kayıp yolcuyum olan câni,
söyle bana hayat,nedir ruhumun bana yâri?
Tutkumun kurbanı olmuşum açgözlülüğü yenmiş iken,
fikrime düşkün olmuşum bir basit derviş iken.
Benliğime yenik olmuşum yaşamla başedebilmiş iken,
bir sıradan esir olmuşum yaradılışta ruhum var olmuş iken.
Görür gibiyim iç alemimde bir şafak,
Amma gidiş yok,özüm yakalamış beni kıskıvrak.
İzin vermiyor bir kuşun semasında süzülmesine,
göz yumuyor bir bedenin yerlerde sürünmesine.
Ey engin hayat,gel de bana anlat,
nasıl olabilirsin bu kadar zalim heyhat?
Neden izin vermessin bir mazlumunun düşlerine,
hürce yaşamasına bir gülü dikenleriyle...
©sulhi
S