Kendi benliğinden uzaklaşıyorsun,
Yavaş yavaş korkuyorsun,
İçinde birileri konuşuyor sanki,
Kafayı yedin belki.
Göz perdelerin açılmış,
Işıklar etrafa saçılmış,
Gördüğün şeyler aslında soyut,
Ama sen artık algılıyorsun somut.
Ruhlar alemine hoşgeldin o zaman,
Korkarsan eğer git kapı kapanmadan,
Yoksa çıkış yok bir daha,
Arınarak çıkarsın anca.
ATA korkar ruhlar aleminden,
Ürperir onların nefesinden,
Çekinir seslerinden,
Nefes alır en derinden.
©atasorup
©atayi
R