Usulca açıyorum kapıyı
O işlemeli, koca tokmaklı
En fazla ne kadar usulca açılabilirse
Okadar usulca işte .
Bulutlara kadar uzanan
Bir yoldan geçiyorum sanki
yürüyorum yürüyorum yürüyorum...
Sonsuz gibi görünen koridorun
Sonuna yaklaştığımı hissediyorum.
İçimde bir kovan arı vızıldıyor sanki
ve tâbi birde kışın soğuğunda
Yavru köpekler olan bir köşe
Var içimde
ve bitiyor
Sola dönüyorum yolun sonundan
İşte ordayım nihayet!
Çeşitli tabloların olduğu ruhlar Sokağı
Yürürken bir adım atıp
Sağıma bakıyorum
Daha sonra soluma
İki adımda bir arkamda bıraktığım
O tablolara bakıyorum ruhlar sokağında.
Biri çekiyor dikkatimi
Neden o ?
Bilmiyorum
Yakından baktığımda
İçine çekiliyorum sanki.
Tablo asimetrik ,kalın, ince
Çizgilerden oluşuyor
Taban rengi siyah
Çizgiler ara sıra kıvrımlaşıyor kesişiyor
Bazı yerleriyse artık silinmis
Taban rengine boyanmış sanki
Zaman aktıkça çizgiler kayboluyor
Yer yer Siyaha gömülüyor
İşte ünlü tabloların olduğu
Omuhteşem ruhlar sokağında
Karanlığa gömülen sıradan bir tablo.
Gözalıcı...
©suledurak
S