Ruhlara prangalar vurulduğunda kendimde değildim..
O zamanlar misket taşları ile oynardım..
Sokak aralarında gizlenmiş bir çocuktum..
Sağdan ve soldan kavgalar bitmemişti,
Ama bastırılarak askıya alınmıştı..
Zaten o askıdan da sonra hiç el atılmamıştı..
Çamurlu ellerimle sıcak bazlamaları ben ve arkadaşlarım için çalardım,
Annemin şefkatli ama heybetli sesinden ödüm kopardı..
Ya terligi sırtıma değerdi yada oklavası yoluma düşerdi..
Dedim ya, ruhlara prangalar vurulurken ben henüz çocuktum..
İhtilal olmuş ben doğmadan iki yıl önce..
Babam cebimde taşırmış korkularını..
Dayımın karnındaki kurşun yarasına annem gözyaşını merhem edermiş..
Annem sütünü bana haram kılmıştı..
Sokaklar kandırılmış genç yığıntılarıyla doluymuş..
Kelepçeler henüz beyinlere vurulamamıştı..
Insanlar bir noktadan bir noktaya koşarak giderdi..
Ama önce ölümle savaşırdı sokak ve caddelerde..
O zaman ruhlara prangalar vurulurken ben, kör ebe oynardım kendimle..
İdamlar mevsimi imiş o zamanlar..
Darağacında 17'likler sallanmasın diye 18'e kaydırırlardı..
Insanlar en çok kendine güvenirmiş,
Bazen kendine bile güveni unuturmuş..
Baskasına güvenmeyi de öğrenmemiş ve bilmezmiş..
Abim iki yaş benden büyükmüş,
Sorduğumda 'hayal, meyal hatırlıyorum' diyor..
Halbuki zihinleri patlatırcasına zulüm edermiş..
Unutmak ne âlâ..
Evlerin kapılarına 'hak yol islam' yazmak yasakmış..
Hak yolu kendi düşmanından alacak kadar ahmaklarmış..
Yolu Avrupa'da züppelerden devşireceklerdi..
Ruhlara prangalar vurulduğunda ben çok küçüktüm...
Çok sonraları ben büyüdüm..
Geçmişin intikamı niyetiyle bir tiyatro yapıldı..
Mahkemeler, hakimler, savcılar ve tabiki yeni yetme fikirsizler devreye girdi..
Zaten oyunun başında samimiyet efsaneydi..
Hakim sözü eline aldı ve mührü yalancıktan vurdu..
Kalem kırıldı ama kan beklerken kalemden,
Yine bir hüsran doğu verdi..
On zaman ruhlara prangalar vurulurken ben çocuktum,
Şimdi büyüdüm!
Ama anladım ki ben çocukken ruhlarda prangalar vardı,
Şimdi, beyinlerede kelepçeler vurulmuş..
Tüm beyinsizler ya sükut etmiş yada alkışı çalmış..
H