Biraz geri kalınca bel kemikleri çatırdar öfkesinde çıldırır gibi
Sitemi bütün ahaliye duyulurdu
Neden ben ben olamadım der gibi
Öyle bir riyakar'dı ki gören bir koyun gibi çok melül melül görür gibi
İnsan tenine bürünmüş kurdun koyun postuna büründüğü gibi
Öyle şeytanı bir nefsi vardı ki şeytana papucu ters giydirir gibi
Kurur kibirine yenilmiş kendinden başka hiç kimseyi düşünmez gibi
Hep bana bana der paylaşım bilmez
Gözü hiç doymaz gibi
Sayfa sofrası hiç boş kalmıyor ama daha daha yok'mu der gibi
Bir ödül için nice kalpleri ezdi geçti
Allah'ın güzergahı gönül mabetini yıkar gibi
Bu nasıl bir hırs tam'da şeyta'nın
İnsan-î dünya mal ve ödülüne taptırdığı gibi
Bütün ödülü bir ben toplayayım başka birine yol vermez gibi
Profiline bir bak bortkal çiçeğiyle süslenmiş bir bir düşünmez başka birini
Bütün kalemdaşlarına bir ben hep ben benden başka yok der gibi
Hakkıyla değil tabiki var birazda desise bu kadar'da çekemezlik olmazki yeter'be
Allah gözünü döyürsün bizde yeter yeter der gibi
Bir âşık Mahzuni Şerif vardı
Birde aşık ozan Arif vardı
İkiside Hak ve halk aşığıydı haktan yana idiler biraz görüşleri farklıydı tabi ama bir birine saygılıydılar
Hep hakkı söylerlerdi paylaşmayı çok iyi bilirlerdi ikisinin'de ruhu şad olsun...
©doğukan01
H