Ansızın ayaz bir gecede girmiştin içime,
Üşütmüyordu beni artık ne kar ne fırtına.
İçimde biriken yıllanmış tortuların gittikçe;
Eksildiğini farkettim yakınlaştıkça ruhuna.
Alışkın değildim ruhuma usulca dokunulmasına,
Tüm benliğimi kutsayan büyülü sözcüklerle.
Arınmış hissettim günahtan vatfiz olmuşcasına,
Hayata tutunma kuvveti buldum tüm gücümle.
©şiiryazan.
Ş