Güven vermiyor insanoğlu
Ruhsuz bedenlere dönüşmüşler
Uzaklaşmış birer birer özlerinden.
Sevgiyi, aşkı kilit altına almışlar
Unutmuşlar yaşamın gayesini.
Çöle çevirmişler gönül bahçelerini
Kuru ve acı bir poyraz eser durur
Tazecik tomurcukların üzerine.
Emeksiz, inançsız yol tutturmuşlar
Zevk ve dürtünün pençesinde
Unutmuşlar insanlıklarını
Maddi alemde gezinir dururlar.
Gafletin dipsiz kuyusunda
Kendilerine uzatılan dalı görmezler de
Cehennemi yaşarlar cennet gibi.
©nsb
N