A

Ruhsuz

Gülmek kadar ağlamayıda bilmeli beşer
Öyle koyu ağlamalı ki,utanmalı keder
Gözyaşları mercan degil, zümrüt olsun
Düştüğünde yere umutlar yeşersin bu sefer
Galiz küfürler de edebilmeli bazen insan
Edep ve haya denen prangaları alıp kırsın
Ayıplanmayı mertçe göze alabilecekse eğer
Yaşanmışlıkları; işte o zaman buna değer
Kül grisi yalnızlıklar bekler bu yolun sonunda
Çıkmış isen üçe beşe bakmayacaksın mesela
Her adım uzaklaştırır, yada yakın eder aşka
Aşk sevda yalan der açarsın perdeyi sonunda
©arsızmısra