Yine sabahın erken saatleri ve ben boş bir bankta oturuyorum dalgın gözlerle,
Hayatımın hüzünlü sayfaları tıpkı bir film şeridi gibi geçiveriyordu gözümün önünden her seferinde,
Elimdeki şu bardağının dibindeki çöp taneleri gibi hüzün oturuverdi içime,
Sonbaharın ayazı ise gönlümü cevirmışti viraneye,
Masamda duran solan sayfaların hepsini bıraktım artık havanın hafif esintisine,
Kalbimde nağmelenen sözlerin son sayfasını da yazmıştım dün gece,
Kalemimi koydum çekmeceye.
Aynaya her baktığımda ben ruhu yorgun ve umudunu yitirmiş birisini görmekteydim sadece,
Mutluluğu şiir gibi yaşayamadıktan sonra sayfalar dolusu sözler yazmaya gerek yoktu belki de.
©by_solist
B