Görünmez ızdırabım, yaradır tenim,
Dokunmayın ağlarım, çoktur derdim.
Duymaz kimseler beni, değersizim,
Umursanmaz feryadım, kısıktır sesim,
Çileler içinde çırpınır dururum,
Herkesten vahimdir, son durumum.
Ateştir içim, dumanı dahi kavururum,
Etrafım ziyan ve ben kahrolurum.
Durmadan ağlaşır tüm organlarım,
Bozuk psikolojim, ağır bir hastayım.
Ruhum incilmiş, darma dağınım,
Umudum ölmüş, ben yinede yaşarım.
Bu nasıl hayat, işte buna şaşarım,
Gülerken dahi, içten içe ağlarım.
Bu sözlerim, kendime, halime acırım,
Bunun sonu yok, olmayacakta sanırım.
©yılmazönür
Y