Onu ilk gördüğümde ,
Katilim zannettim.
Cellat dedim duygusuz dedim,
Şimdi gerçekleri öğrendim .
Ortada bi cinayet var ,
Biz Mahşerin Dört Atlısı,
İşlemediğimiz bir cinayetten sorumluyduk.
Şimdi benim bırakamadığım,
Cellatım dediğim adama acıyorum.
Hafızasını kaybediyor herşeyi unutuyor,
Şimdi cinayet işleyip unuttuğunu sanıyorum .
Ama gözlerime bakıp,
Çocuk gibi ben yapmadım diyor .
Ona inanıyorum ona inanıyoruz,
Bizim ruhumuzu karantinaya,
Haksız yere itmeye çalışanlardan kaçıyoruz .
....................................................................................
Arkadaşlar beyza alkoç'un Karantina isimli kitabını öneriyorum .Bu şiiri ona göre uyarladım.Çok güzel ve heyecanlı .
Beğeniceğinize eminim .
Kitabı okuyanlar beğendi bile:)
#karantina
©şiirci5151
Y