Canım sıkılıyor, tanımadığım kişilere bile dargın,
Yüreğim beynimde uğultu surları gibi çalkantılı.
Huzursuz bedenim, ruhumda sessiz çığlıklar kopuyor,
Yaşamaktan bıkmış bir halde, psikolojim bozuk her halimle.
Düşünceler kafamda dönüp duruyor, bir türlü duramıyor,
Karanlık bir sis gibi zihnimi kaplıyor, aydınlık yok oluyor.
Mutluluk uzaklarda bir hayal gibi, ben ise buradayım dibe vurmuş,
Bataklıkta çırpınan bir kuş gibi, çaresiz ve umutsuz.
Neden böyle hissediyorum bilmiyorum, belki de her şeyden yoruldum,
Belki de bu dünyanın yükü beni ezdi, belki de ben bu dünyaya yordum.
Artık hiçbir şey umrumda değil, ne insanlar ne de sevdiklerim,
Tek istediğim bu fırtınanın dinmesi, bu karanlığın sona ermesi.
©zerdüş.
Z