Küçükken dünyayı büyütmüşüm gözümde,
Büyüdükçe her şey küçüldü gönlümde ,
Oysa ki ne garipmiş büyümek ,
Onca yoklugun içinde .
Kaybolan gençliğimin geçtiği sokaklarda,
Geride bıraktığım enkazın arkasında ,
Yaşadım gençliğimi sessizlik altında ,
Büyüdüm artık içimdeki yangınla..
Sevgi kavramını göremedim çoğu zaman.
Belkide çok şey beklemiştim onlardan,
Sessiz ve yalnız uyuduğum her gecenin sabahında ,
Yarın için açıyordum ellerimi semaya.
Umut ediyordum mutlu,güzel yarınları
Ama bitmiyordu içimdeki garip sıkıntı ,
Ruhum ölmüştü belkide ama cinayetti bu,
Çünkü bi çocuğun ruhunu öldürmekte cinayet sayılmalıydı ..
©esmacakir
©esmacakır
E