Herşeyden uzaklassam tam şuan
kimse yokken arkamdan gelmeyin,
giderken uzaklara bavulumu hazırladım
kararliyim sesimi karanlığa emanet ettim
kimse duymasın duymaz zaten
Diye şiirlerim var.
Sahipsiz kalmasın tabi şairin emeği var
üzerinde göz hakkım senin olsun
yazdığım her satır çevir cevir okursun...
şair ruhlum esir zindanlarında
bir köleyim vuruldum geçti her gelen
Üzerimi ezdiler...geçtiler
Bağışıklık kazandım artık hissizim
görünmez ebru eseriyim suda kayıp
desenler çizerim.
Esir surlara mahkumum...
harabelerde gardiyanım yok.
Zor artık mutluluğun formülünü
bulup ta çözebilmek eskisi gibi
değil zaman...
Damarlarima giden yollar tıkalı
En güzel dakikalar çocukluğum da
kaldı şimdi yaşayan ölüyum el ne derse
razıyım hiç birşey istediğim gibi olmadım
istedikleri gibi görmek isteyenlerin...
ve sizin istediğiniz gibi olmadım hiç!
iyiki...
Benden istedikleriniz neydi ki?
tam anlamıyla ben ne istedim
peki bilmediniz işte o yüzden eksiktim
hep birilerinin fazlası oldum.
şimdi ruhum esir zindanlarında
Bir köleydim ne anlatayım daha
söylesenize...
Haklı olduğunuz yanlarda vardı elbet
bir anne ya da baba gibi öğütlerin
hababam tamam da!
Ama unuttuğunuz çok şey vardı
ruhumu esir alırken yalnızlığın
gölgesine uzanırken
ben şu ıssız odamda..
Coşkun denizler akardı bazen kuruyup
çöle dönerdi..Yaşım çok gençti
şimdi feryat figanlar da eriyip kül
olurken böyle tahmin etmedim.
rabbime emanet kurtuluşumdur...
Veda sahnesi değil-dir.
Sakın üzülmeyin! kuşların cıvıltısıni
duyun uçarken özgürce
görmediğiniz kadar uzakta olursam
gelemem artık aramayın o zamanlar
baharda açan cennet çiçeklerimi
sulayın..
©ebrulimsi_
E