Yalnızlık ruhumu saran sisli bir vadiyken,
Geçit vermiyor ışığın karanlığıma.
Sesin, mabedimin dört bir köşesinde yankılanırken,
Ben sana kapılıp sarılıyorum yokluğuna.
Varlığın bir aralıktan odama süzülürken,
Ellerini hissediyorum sanki yüreğimin yakınında.
Duvarımdaki aynada silüetin belirirken,
Keşke resmedebilsem bu duyguları bir tabloya.
Perdelerimi dalgalandıran rüzgârın esintisini hissederken,
Alacakaranlık çökmüş gözlerimi yollarına dikiyorum.
Gökyüzünden dökülen yağmurlar toprakta yerini almışken,
Masamda eriyip giden mumu acıyla seyrediyorum.
Mutsuzluk soluğumu kesip beni mahvederken,
Mükemmele yakın yaratılışının altında eziliyorum.
Düşünceler dönüp dolaşıp bir noktada birleşirken,
Ben bu duygular ışığında seni seviyorum.
Meğerse ben uykudaymışım sen gözlerim açıkken gördüğüm bir hayalmişsin.
Biliyorum yalnızım ama,
Sen beni tutsak eden yabancı bir elmişsin.
©ikrar
I