kranlik kap karanlık buralar..üstelik soğuk ..
uzaktan seyrettim kendimi baktım gözlerime
öfkeli ve üzgün bakışlarlan..kimeydi bu bakişlar inanlara, kendine ,yoksa hayatın ta kendisine ,bu ışık ta ne ?
yeni yolun habercisi uzun bu yol veya kısa kim bile bilir...
yoruldum ta şimdiden ya daha çok yorulursam
ruhum kapılır yine geleceğe ,mutluluğa,hayalerlen dolu ...
çiçekli bir rüzgar havaya karıştırır beni yükseğe ve ileri zamansiz bir zamanda ruhumun esiri olan ben
©mirem
M