A

Ruhumun Gidesi Var

Ruhumun bedenimi alıp gidesi var
diyarlara belki bir dağ köyüne
Köyün dışında bir eve
Hiç insan bol huzur yeşillikler içinde
Bostanda yetiştirdiğim sebzelerden
Odun ateşinde yemek, arkasından
Közüyle demlenen çayı yüzümü yalayan
Rüzgarda ince belli bardaktan içmek
Nostaljik bir radyoda nihavent makamında
Bir şarkının eşliğinde kitaplar okuyup
Şiirler yazmak kimsenin okumayacağı şiirler
Sadece kendim için, ruhum için
Yalnız başına bir hayat, eşlik etmek isteyen
Ruhlar bedenlerini alıp gelirlerse hoşgele
Yok gelen olmazsa canları sağ ola
©atabey