Geceler üşür
Yalnızlık üşür
Sen üşüme
Sadece dinle
Sessiz ağaçlar
Düşmeye hazırlanıyor
Gökyüzünden inecek gibi ufalanıyor
Kanatları görünmez gibi boynu bükük
Küçük şeylerde etkilidir, sedasız
Yanan bir kıvılcım gibi düşer yuvaya
Ateş gibi dondurur kuşları
Hazırlıksız feryatları karışır ezan sesine
Yön değil
Dağ değil
Ova değil
Beyaz çarşaf serilmiş gibi sade beyaz
Kokar gibi hafif esiyor rüzgar
Eşiğinden belli acıya durgun sular
Korkmaya başlıyor has kendine ait
Tek bir lekesi yok
Yok olmanın sadeliği, kara lekesi
Tek bir karşılığı vardı sadeligin
Yada almaya gelmişti nefesini
Ağlıyordu kurak sessiz bir ufuk
Ateş düşerken yuvaya donmuştu bedeni
Sus, sessiz ol
Ruhun sessizliği var
Duyuyor musun?
©servetvan
S